Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2007

Το τέλος της κοινωνίας των μισθωτών

Σοβαρό άρθρο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση...

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2007 10:50

ΕΝΩ Η μισθωτή εργασία αποτελούσε το κύριο εργασιακό
χαρακτηριστικό των διαδοχικών φάσεων ανάπτυξης των βιομηχανικών κοινωνιών,
σήμερα υποχωρεί, αργά αλλά σταθερά, προς όφελος νέων εργασιακών προτύπων και
αμοιβών της εργασίας.

Στην ουσία , αυτό που μαρξίζοντες οικονομολόγοι και κοινωνιολόγοι, όπως λόγου
χάρη ο Αμερικανός Τζέρεμι Ρίφκιν, αποκαλούν «τέλος της εργασίας» δεν είναι
τίποτε άλλο από το «τέλος της κοινωνίας των μισθωτών». Εξέλιξη η οποία και αυτή
περιγράφηκε πριν αρκετά χρόνια, τόσο από φιλελεύθερους όσο και από μαρξιστές
επαΐοντες. Αμφότερες δε οι πλευρές καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι οι τεράστιες
αλλαγές και παραγωγικές αναδιαρθρώσεις οι οποίες παρατηρούνται στο παγκόσμιο
οικονομικό σύστημα, μεταβάλλουν ριζικά, όπως είναι φυσικό, τόσο την ίδια την
εργασία όσο και τη φύση της.

Κατά κύριο δε λόγο, οι ριζικές αυτές μεταβολές προκαλούνται και υπαγορεύονται
από τη μεταβαλλόμενη μορφή της οικονομίας της αγοράς και των συντελεστών που,
στους κόλπους της, συμβάλλουν σήμερα στη δημιουργία πλούτου. Για το λόγο αυτόν,
πριν αναλύσουμε διεξοδικότερα την ανάδειξη των νέων μορφών εργασίας και τη
σταδιακή συρρίκνωση της κοινωνίας των μισθωτών, σκόπιμο είναι να εξηγήσουμε τι
συμβαίνει στην παγκόσμια οικονομία.

Από την άποψη αυτή, αν κανείς θέλει να αναλύσει, να καταλάβει -και, ίσως, να
αξιοποιήσει οικονομικά- την εποχή μας, θα πρέπει να διαβάσει αποσπάσματα από
τον Κάρολο Μαρξ, τον Λέοντα Τρότσκι, τον Γιόζεφ Σουμπέτερ και τον Λούντβιχ φον
Μίζες. Άπαντες οι προαναφερόμενοι, ο καθένας από τη σκοπιά του και τη δική του
οπτική γωνία, είχαν περιγράψει τη φύση και τη λειτουργία του καπιταλισμού και,
με διαφορετική διατύπωση, είχαν καταλήξει περίπου στα ίδια συμπεράσματα.

Ο Μαρξ υποστήριζε, με κρυφό θαυμασμό, ότι ο καπιταλισμός είναι ένα δυναμικό και
εφευρετικό οικονομικό σύστημα το οποίο γνωρίζει πώς να εκμεταλλεύεται τον
άνθρωπο. Ο Τρότσκι, μέγας θεωρητικός της διεθνούς προλεταριακής επανάστασης,
πρέσβευε ότι η οικουμενικότητα του καπιταλισμού αντιμετωπίζεται μόνο με τον
προλεταριακό διεθνισμό, και άρα τη διαρκή παγκόσμια επανάσταση.

Την εκδοχή αυτή απέρριψε ο Ιωσήφ Στάλιν, με αποτέλεσμα ο Τρότσκι να δολοφονηθεί
στο Μεξικό από τον Ραμόν Μερκαντέρ και ο κομμουνισμός να πάει περίπατο
εβδομήντα χρόνια μετά, με περίπου 150 εκατομμύρια εγκλήματα στο «ανθρωπιστικό»
έργο του.

Ο Σουμπέτερ, από την πλευρά του, στο βιβλίο του Σοσιαλισμός, Καπιταλισμός και
Δημοκρατία, είχε αναπτύξει την περίφημη θεωρία της «δημιουργικής καταστροφής», την
οποία ελάχιστοι οικονομολόγοι θέλησαν να λάβουν υπ' όψιν. Κατά το μεγάλο
Αυστριακό οικονομολόγο και πολιτικό, ο καπιταλισμός έχει ως κινητήριο δύναμη
τους επιχειρηματίες, οι οποίοι, από τη φύση τους, δεν μπορούν παρά συνεχώς να
δημιουργούν και να καινοτομούν. Συνεπώς, καταστρέφουν αυτά που δημιούργησαν,
για να τα αντικαταστήσουν με νέες δημιουργίες -τις οποίες θα προσπαθούν όλο και
περισσότερο να κάνουν παγκόσμιες. «Το μεγάλο πρόβλημα του καπιταλισμού», έγραφε
ο Σουμπέτερ, «δεν είναι η δημιουργική φύση του και η αναζήτηση της καινοτομίας,
αλλά η αυτοενοχοποίησή του μπροστά στις εκθέσεις των σοσιαλιστών. Γι' αυτό και
οι καπιταλιστές στην Ευρώπη έχουν παραιτηθεί των ιδεολογικών τους ερεισμάτων…».

Ακριβώς για το λόγο αυτό, ο Λ. φον Μίζες πίστευε ότι είναι ανάγκη ο
φιλελευθερισμός να βρει την ιδεολογική του πνοή, διότι τα έργα του είναι
ασυγκρίτως πιο ωφέλιμα για τον άνθρωπο από τα αντίστοιχα των σοσιαλιστών, καθώς
και των εθνικοσοσιαλιστών -δηλαδή των ναζί. Κατά τον Αυστριακό πατριάρχη της
ελεύθερης σκέψης, «ο καπιταλισμός ξεκινά με την κατάλληλη επένδυση χρόνου, που
είναι η πρώτη επένδυση». Το παράδειγμα που δίνει στο μνημειώδες -και ανύπαρκτο
στα ελληνικά- έργο του On Human Action, είναι γλαφυρό. Ένας πρωτόγονος ψαράς,
που επί χρόνια ψάρευε στην ακτή με πεζοβόλο, σκέφτηκε κάποτε να ξανοιχτεί στα
βαθιά και να ψαρέψει με πετονιά. Χωρίς δυνατότητα σύναψης δανείου, αξιοποίησε
το μόνο αγαθό που διέθετε: το χρόνο. Εργάσθηκε υπερωριακά, περιόρισε τις
καταναλωτικές του ανάγκες στο ελάχιστο κα ναυπήγησε βάρκα, γνωρίζοντας ότι, σε
περίπτωση αποτυχίας, όλος ο χρόνος και οι κόποι του, δηλαδή η επένδυσή του, θα
πήγαιναν χαμένοι. Όταν με τη νέα τεχνολογία άρχισε να πιάνει στη μονάδα του
χρόνου πολύ περισσότερα και ποικίλα ψάρια από πριν, διαπίστωσε ότι η επένδυσή
του απέδωσε, διότι έφερε καλύτερο αποτέλεσμα με λιγότερη δουλειά.

Κατάλαβε, έτσι, κάτι το οποίο δεν έχουν αντιληφθεί, ακόμη και σήμερα, οι
φανατικοί της προσπάθειας (σταχανοβίτες και άλλοι). Ότι, δηλαδή, η αύξηση της
παραγωγικότητας -της κατά κεφαλήν παραγωγής προϊόντων στη μονάδα του χρόνου-
δεν συναρτάται με περισσότερη, αλλά με λιγότερη και πιο εξειδικευμένη εργασία,
εφόσον έχουν γίνει οι κατάλληλες επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες.

Στον αναπτυγμένο κόσμο, σήμερα, μετά την πτώση του κομμουνισμού, το
καπιταλιστικό σύστημα με επιταχυνόμενο ρυθμό -όπως γράφει και ο
αρθρογράφος/συγγραφέας των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, Μάρτιν Γουόλφ- βρίσκεται σε μία
νέα σχετικώς, αλλά σίγουρα επαναστατική περίοδο. Αυτή της μετάλλάξής του, την
οποία πλέον παραδέχονται και οι σοσιαλιστές αντίπαλοί του, όπως ο Γάλλος Ζακ
Αταλί στο βιβλίο του Μία Σύντομη Ιστορία του Μέλλοντος. Πράγματι, ο
καπιταλισμός μεταλλάσσεται. Κατά τον Μ. Γουόλφ, γινόμαστε μάρτυρες του
μετασχηματισμού του διαχειριστικού τύπου καπιταλισμού των μέσων του 20ού αιώνα
σε ένα παγκόσμιο χρηματοοικονομικό καπιταλιστικό σύστημα.

Πάνω απ' όλα, ο χρηματοοικονομικός τομέας που στοχοποιήθηκε μετά το Κραχ της
δεκαετίας του '30, έρχεται πάλι στο προσκήνιο. Πολλές από τις νέες εξελίξεις
προέρχονται από τις ΗΠΑ. Ωστόσο, διέπονται από μακράν πιο παγκοσμιοποιημένη
άποψη. Μαζί τους φέρνουν όχι μόνο νέες οικονομικές δραστηριότητες και νέο
πλούτο, αλλά δημιουργούν και νέο κοινωνικό και πολιτικό τοπίο. Παρατηρείται
έτσι μία παγκόσμια οικονομική άνθηση, η οποία θα συνεχιστεί για πολλά ακόμη
χρόνια.

Σύμφωνα με γνωστά Ινστιτούτα, όπως το McKinsey Global Institute, ο λόγος των
παγκόσμιων χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων στην ετήσια παγκόσμια
παραγωγή εκτινάχθηκε στο 316% το 2005, από 180% το 1980.

Το 2005, η αξία των παγκόσμιων αποθεμάτων κύριων χρηματοοικονομικών
περιουσιακών στοιχείων προσέγγισε τα 140 τρισ. δολάρια και εκτινάχθηκε στο
30,3% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης -από 180% που ήταν δέκα χρόνια πριν. Παράλληλα, οι
παγκόσμιες οικονομικές ροές αντιπροσωπεύουν περί τα 1.200 τρισ. δολάρια ετησίως
-ποσό ασύλληπτο αλλά και αποκαλυπτικό της νέας φύσης του καπιταλισμού.

Σύμφωνα με την International Swaps and Derivatives Association, έως τα τέλη του
2006 η εκκρεμής αξία των swaps επί επιτοκίων, νομισμάτων και δικαιωμάτων
προαίρεσης επιτοκίων, είχε ανέλθει στα 286 τρισ. δολάρια, δηλαδή εξαπλάσια του
παγκοσμίου ΑΕΠ, από μόλις 3,450 τρισ. δολάρια το 1990. Τα εν λόγω παράγωγα
μεταμόρφωσαν κυριολεκτικώς το τοπίο των ευκαιριών στη διαχείριση ρίσκου. Είναι
συνεπώς κατάδηλο ότι ο νέος καπιταλισμός είναι, πρωτίστως, χρηματοοικονομικός
και αυτό είναι φαινόμενο κεφαλαιώδους σημασίας -για όσους θέλουν να
καταναλώνουν φαιά ουσία.

Παράλληλα, όμως, όπως αναφέραμε και στην αρχή, αυτό το νέο οικονομικό τοπίο
προκαλεί σοβαρές μεταβολές και στη φύση της εργασίας, η οποία, σταδιακά
μεταβάλλεται από μισθωτή σε ανεξάρτητη παροχή υπηρεσιών -όχι, όμως, των γνωστών
παραδοσιακών υπηρεσιών, οι οποίες, κατά τον Τζ. Ρίφκιν φθίνουν. Πράγματι, ο
Αμερικανός συγγραφέας υποστηρίζει ότι, εδώ και περισσότερο από σαράντα χρόνια,
ο τομέας της παροχής υπηρεσιών απορροφούσε με ανοδικό ρυθμό τις απώλειες θέσεων
εργασίας που παρατηρούνταν στη βιομηχανία. Γι' αυτό, πολλοί οικονομολόγοι πίστευαν
στη μονιμότητα του φαινομένου αυτού, το οποίο, έως έναν βαθμό, είχε και
ιστορική ερμηνεία.

Ωστόσο, τα τρία με τέσσερα τελευταία χρόνια η κατάσταση αυτή αλλάζει, διότι οι
τεχνολογίες της πληροφόρησης κερδίζουν σταθερά έδαφος στους κλάδους παροχής υπηρεσιών
και καταργούν πλέον θέσεις εργασίας. Το γεγονός αυτό είναι αφ' εαυτό
ανατρεπτικό μίας συγκεκριμένης τάξης πραγμάτων, ταυτοχρόνως όμως έχει και βαθύ
κοινωνιολογικό, αλλά και φιλοσοφικό περιεχόμενο. Συνεπώς, χρήζει διεξοδικότερης
ανάλυσης, την οποία και θα πραγματοποιήσουμε στο προσεχές άρθρο μας.

ΑΘΑΝ. Χ. ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ


Powered by ScribeFire.

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

Μονομαχία στο ΕΛ ΠΑΣΟκ


Παιδιά το αφάνταστο γέλιο....
καλά είναι τρομερός ο ΚΥΡ

Αναδημοσίευση από ΤΟ ΒΗΜΑ
της Κυριακής 21-10-2007

Τα πάθη του ΠΑΣΟΚ στο Διαδίκτυο

Της Μαριλης Μαργωμένου

Πρώτα ήταν ο καβγάς για το ποιο είναι το αληθινό επώνυμο του κ.
Ευάγγελου Βενιζέλου. Η περί «Τούρκογλου» φήμη πλημμύρισε τη
στρατόσφαιρα της δικτυακής μας πραγματικότητας με τέτοια ορμή που
ξεβράσθηκε μέχρι και στις οθόνες των κινητών σε μορφή sms. Ο κ.
Βενιζέλος πέρασε στην επίθεση: έγραψε άπειρα ποστ, έστειλε γράμματα
διαμαρτυρίας, μέχρι και σε διορθώσεις στη δικτυακή εγκυκλοπαίδεια
Wikipe dia προέβη με την ίδια ζέση που κάποτε έκανε επιμέλεια στο
Συνταγματικό Δίκαιο.

Προς στιγμήν, φάνηκε πως κερδίζει τη μάχη - πλην, επρόκειτο περί δικτυακής
πλάνης. Ως άλλη λερναία ύδρα, η blogόσφαιρα αντεπιτέθηκε, αυτή τη φορά
με τη μορφή του blogger «Δε Μασάμε Ρε», όστις έστειλε δύο σχόλια στον
. Βενιζέλο: ένα γλοιωδώς υμνητικό, και ένα σατανικά κακιασμένο. Οταν το
ένα απ’ τα δύο σχόλια(μαντέψτε ποιο!) δεν ενεφανίσθη στη σελίδα του
κ. Βενιζέλου, ο blogger ξεκίνησε μικρή δικτυακή επανάσταση ωρυόμενος περί
λογοκρισίας. Ο κ. Βενιζέλος αντέδρασε και πάλι, γράφοντας μια ακόμη μικρή
συλλογή από ποστ και επιστολές. Η επόμενη επίθεση εναντίον του ήταν απλά
θέμα χρόνου. Εκτοτε, κάθε πρωί που ανατέλλει ο πράσινος ήλιος στο ίντερνετ,
ένα νέο επεισόδιο ξεκινά. Η ηλεκτρονική μάχη για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ
εξελίσσεται στην πρώτη πολιτική σαπουνόπερα διαδικτυακής μετάδοσης.

Σε στυλ Ναπολέοντος

Ο καφές του κυρίου Ρέλλου μοιάζει με παιδικό πείραγμα μπρος στα δικτυακά
μαρτύρια που υπέστη από το βράδυ των εκλογών μέχρι σήμερα ο κ.
Βενιζέλος, κι όσο περνούν οι μέρες, τα πληκτρολόγια των bloggers
μυρίζουν όλο και πιο έντονα μπαρούτι. Προσφάτως, ένας χάκερ μπήκε στο
blog του υποψήφιου ηγέτη και το έβγαλε νοκάουτ για ένα πλήρες 24ωρο,
ενώ σε διάφορα blogs ανά τη δικτυακή κοινότητα δύναται κανείς να
θαυμάσει τη φιγούρα του με καπέλο Ναπολέοντα και ασορτί κοστούμι, αλλά
και την πραγματική φωτογραφία του γάμου του με νύφη τον... Γιώργο
Παπανδρέου, με μουστάκι και μακρύ μαλλί! Και το photoshop show καλά
κρατεί, μάλλον γιατί ο κ. Βενιζέλος αδυνατεί να παρακολουθήσει σιωπηλός
τις χιουμοριστικού τύπου επιθέσεις, και οι οργισμένες αντιδράσεις του
εξάπτουν ακόμη περισσότερο την παιγνιώδη διάθεση των blogger!

Η απεικόνισή του σε στυλ Ναπολέοντος, ας πούμε, τον έκανε να ξεσπαθώσει
εναντίον του blog pasok2007.blogspot.com, το οποίο και τη φιλοξενούσε,
κατηγορώντας το πως σέρνει τον... ψηφιακό Ανένδοτο εναντίον του. Αυτό
που δεν υπολόγισε ο κ. Βενιζέλος ήταν πως μπορεί στο pasok2007 να
υπήρχε το επίμαχο σκίτσο στο οποίο βοναπαρτίζει επικινδύνως, πλην ο
blogger το είχε δανειστεί από έτερο συνάδελφό του διά της οδού του copy
- paste: το αρχικό σκίτσο ήλθε από το blog salata.wordpress.com. Εκεί,
δύο ποστ πιο κάτω απ’ τον Ευάγγελο - Ναπολέοντα ο επισκέπτης μπορεί να
θαυμάσει και το Γιώργο - Κολοκύθι Πόκεμον, η εικόνα του οποίου
συνοδεύεται απ’ το σχόλιο «Από τον παππού πήραμε το ρολόι. Από τον
μπαμπά πήραμε το όνομα. Ολα τα υπόλοιπα τα πήραμε από τα Jumbo»! Αλλά
ο... σεφ της εν λόγω δικτυακής σαλάτας δε φείδεται σχολίων και για τον
κ. Βενιζέλο: «Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη με άλλο
επώνυμο», γράφει. «Ακολούθως το άλλαξε σε “Βενιζέλος”, γιατί σκόπευε να
κάνει καριέρα ως αεροδρόμιο, αλλά τελικά τον κέρδισε η πολιτική»!

Συνεχίζεται ο πόλεμος

Με τους bloggers να έχουν ταμπουρωθεί εκατέρωθεν, και τους μεν να
φτιάχνουν σελίδες με τίτλο «Stop Βαγγέλας Now!» (ralt.blogspot.com) όσο
οι δε ετοιμάζουν πύρινα blogs με τίτλο «Ψηφίζω Γεωργάκη Παπανδρέου,
κάνω ζημιά στο ΠΑΣΟΚ» (destroy-pasok.blogspot.com), το τσεκούρι του
δικτυακού πολέμου φαίνεται πως θα παραμείνει πάνω απ’ την επιφάνεια του
εδάφους τουλάχιστον ώς την 11η Νοεμβρίου. Κατόπιν όλων αυτών, ποιος
μπορεί να ψέξει τον «μικρό δημοσιογράφο» που στο
anti-sarko18.blogspot.com προειδοποιεί πως: «Αν με ξαναρωτήσει κανείς
ποιον προτιμώ, Παπανδρέου ή Βενιζέλο, θα κάνω έγκλημα». Πάντως όχι ο κ.
Βενιζέλος... παρότι μια καταγγελία για «απρόκλητη απειλή εναντίον
ανύποπτων δημοσκόπων» θα πυροδοτούσε νέα, ακόμη πιο διασκεδαστικά
δικτυακά επεισόδια...

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Σάββατο 21-10-2007



Powered by ScribeFire.

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2007

Το Διαδίκτυο ένα ακόμη πεδίο μονομαχιών στο ΠΑΣΟΚ

Αναδημοσιεύω ένα πολύ "ενημερωτικό" άρθρο για τον "е-πόλεμο" στο ΠΑΣΟΚ από την Καθημερινή

Της Δώρας Αντωνίου


Η πρόταση - πρόσκληση του Ευάγγελου Βενιζέλου για μια ανοιχτή
συνάντηση με bloggers και η καταγγελία από την πλευρά του ότι σε
συγκεκριμένο blog γίνεται συκοφαντική δυσφήμηση εναντίον του, ανέδειξε
ένα ακόμη πεδίο, στο οποίο εξελίσσεται η μάχη για την εκλογή προέδρου
του ΠΑΣΟΚ. Το Διαδίκτυο, που προσφέρει τη δυνατότητα σε χιλιάδες
πολίτες, είτε ανώνυμα είτε επώνυμα, να καταθέσουν τη δική τους άποψη,
να σχολιάσουν, να προτείνουν, να καταγγείλουν, δεν θα μπορούσε παρά να
έχει θέση στην όλη διαδικασία.

Στα blogs που προϋπήρχαν,
προστέθηκαν και νέα, αποκλειστικά για την εκλογική διαδικασία στο
ΠΑΣΟΚ, όπως το gapvsbeni, στην πρώτη σελίδα του οποίου αναφέρεται ότι
δημιουργήθηκε με σκοπό να αποτελέσει χώρο συζήτησης για τις επερχόμενες
εσωκομματικές εκλογές στο ΠΑΣΟΚ. Μια περιήγηση στον χώρο των blogs
καταδεικνύει ότι, όπως σχεδόν για κάθε θέμα, έτσι και για την εκλογή
προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, στο Διαδίκτυο υπάρχουν τα πάντα. Ο σοβαρός
προβληματισμός ενεργών πολιτών, οι οποίοι προσπαθούν να ανιχνεύσουν τις
συνέπειες που μπορεί να επιφέρει στο πολιτικό σύστημα η κρίση στο ένα
από τα δύο μεγάλα κόμματα. Η κατάθεση απόψεων από άλλους για το πώς θα
ήθελαν να εξελιχθεί το ΠΑΣΟΚ, για τις δυνατότητες που δίνονται μέσα από
την κρίση να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές σε δομή, δημόσια παρουσία και
φιλοσοφία, προκειμένου το κόμμα να πλησιάσει περισσότερο σε αυτό που
εκείνοι θεωρούν ιδανικό. Η αναζήτηση των αιτίων της κρίσης, με αναδρομή
στο πρόσφατο ή και στο απώτερο παρελθόν. Οι προσωπικές κρίσεις και
αξιολογήσεις για πρόσωπα και τον ρόλο τους, όχι μόνο για τους
υποψηφίους προέδρους, αλλά και για στελέχη που έλαβαν σαφή θέση υπέρ
κάποιου από αυτούς. Τα σενάρια συνωμοσίας για τον ρόλο τρίτων στη
διαμόρφωση κρίσης. Η αξιολόγηση των συνεπειών που μπορεί να έχει η
κρίση στο ΠΑΣΟΚ για την κυβέρνηση. Η διενέργεια δημοσκοπήσεων μεταξύ
των επισκεπτών, που καλούνται να αξιολογήσουν ομιλίες, δηλώσεις,
συνεντεύξεις υποψηφίων.

Δεν λείπει βεβαίως και η άλλη πλευρά. Η
ποδοσφαιροποίηση του θέματος, με υβριστικούς χαρακτηρισμούς, με
προσωπικές επιθέσεις, με υπονοούμενα για τον ρόλο του ενός και του
άλλου.

Η καταγγελία του Ευάγγελου Βενιζέλου για συκοφαντική
δυσφήμηση προκλήθηκε από το blog pasok2007, στο οποίο φιλοξενούνται, εν
είδει αφίσας, γελοιογραφικές παραστάσεις, ανάμεσά τους και μία που τον
παρομοιάζει με τον Μεγάλο Ναπολέοντα.

Στο προσωπικό του blog, το
evenizelos, ο κ. Βενιζέλος δέχεται εκατοντάδες μηνύματα, άλλα
ενθαρρυντικά και υποστηρικτικά, άλλα υποστηρικτικά για τον βασικό του
αντίπαλο, τον Γιώργο Παπανδρέου.

Η εσωτερική δομή

Στο
pasok2007 οι επισκέπτες καλούνται να απαντήσουν στο ερώτημα «Τι θα
θέλατε να αλλάξει στο ΠΑΣΟΚ». Οι προτάσεις που κατατίθενται αφορούν την
εσωτερική δομή του κόμματος, όπως κατάργηση των νομαρχιακών επιτροπών
και άμεση επικοινωνία της βάσης με το κόμμα, που ζητάει ο manolis. Την
αλλαγή ηγεσίας, «να καταργηθεί η ιστορία με τα επώνυμα», ζητεί χρήστης
που υπογράφει ως melos pasok. Υπάρχουν επίσης προτάσεις για την
πολιτική που θα πρέπει να ακολουθήσει το κόμμα σε μια σειρά από
κεντρικά ζητήματα, όπως η οικονομία, η υγεία, η παιδεία, απαντήσεις που
δείχνουν και ποια είναι τα βασικά προβλήματα που απασχολούν το κοινό.

Ενα
σχόλιο στο politikoblog από τον χρήστη με το όνομα Archon εκδηλώνει την
αγανάκτηση για τη συνεχή «πασοκολογία»: «Τελικά θα μας πει κανείς από
τους -εκτός ΠΑΣΟΚ- σχολιαστές του ΠΑΣΟΚ τι θέλει; Από τη μια, φωνάζουν
ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να είναι αρχηγικό κόμμα, αλλά κόμμα αρχών και
από την άλλη, κρίνουν ποιος θα είναι ο καλύτερος ηγέτης του. Ξέρω ότι
το ύφος μου είναι παραξηγήσιμο. Η αγανάκτησή μου έχει να κάνει με το
ότι οι εκτός ΠΑΣΟΚ ασχολούνται περισσότερο από όσο θα έπρεπε και έχω
την υπόνοια ότι τα κίνητρά τους δεν είναι και τόσο αγνά».

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
13-10-07



Powered by ScribeFire.